ด้วยอาชีพที่ทำอยู่ ทำให้การใช้เวลาที่อยู่อาจมากหรือน้อยกว่า ใครๆ บ้างก้อาจจะมีเวลาในหนึ่งวันมากกว่า ยี่สิบสี่ ชั่วโมง หรืออีกนัยหนึ่งคือ ฉันอาจจะมี หกโมงเช้าสองครั้งก็เป็นได้.....วันนี้เป็นอีกวันที่ว่างจากการทำงาน เลยไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรือแข่งกับเข็มนาฬิกาบนหน้าปัดแต่อย่างใด จนบางทีฉันเองก็มีความคิดประหลาดๆกับชีวิตตัวเองว่า "ชีวิตฉันสบายเกินไป หรือ ชีวิตฉันดูด้อยค่าไปหรือป่าว" แล้วจริงๆแล้วฉันอยากมีชีวิตแบบไหนกันแน่นะ
ยังไงซะฉันก้ยังพอมีเวลาที่จะค้นหาว่าฉันอยากได้และอยากมีชีวิตอย่างไร ขอเพียงแค่ฉันยังมีความกระหายที่จะรู้....ก็เป็นพอ....แต่ตอนนี้ฉันยังคงรอคอยการมาถึงของใครคนหนึ่งของฉัน เขาจะเป็นคนที่คอยให้กำลังใจฉันและช่วยให้ฉันเข้าใจในสิ่งที่ฉันพยายามค้นหาอยู่ก้เป็นได้
ว่าแต่ว่า.........อยู่ที่ไหนนะ ใครคนนั้นของฉัน
